پارت نوزده :

آراد به پشتی صندلی چوبی تکیه داده بود و تو سکوت، بدون اینکه حتی کلمه‌ای به زبون بیاره، نگام می‌کرد.
سنگینی نگاه کاوشگرش، من رو معذب کرده بود. برای فرار از اون نگاه خیره، چشم دزدیدم و نگاهم رو به بشقاب غذاش سُر دادم؛ تقریباً دست‌نخورده باقی مونده بود و فقط رد چند قاشق روی اون به چشم می‌خورد.
بشقاب من هم مثل اون بود. با پیدا شدن ناگهانی سر و کله فرهاد و یادآوری گذشته زهری تلخ تو گلو

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۰۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • نیلوفر آبی

    0

    حرف نداره عالیه خیلی خیلی ممنون

    ۴ ماه پیش
  • نیلوفر آبی

    0

    معرکه بود سلامت باشید خسته نباشید

    ۴ ماه پیش
  • سوگل

    0

    کاش پارت ها طولانی تر بودن

    ۶ ماه پیش
  • پری

    0

    خیلی منتظرم ببینم چه اتفاقاتی قراره بیوفته

    ۷ ماه پیش
  • فرشته

    0

    چه تیزبینه آراد... کار رها خیلی سخت شد، بازیگری جلوی چنین مرد باهوش و تیزبینی!

    ۷ ماه پیش
  • نسترن قلی زاده | نویسنده رمان

    دقیقا

    ۷ ماه پیش
  • فرشته

    0

    دلبر و جذاب مثل همیشه😍❤️

    ۷ ماه پیش
  • نسترن قلی زاده | نویسنده رمان

    ممنون عزززیز دلم💕😍

    ۷ ماه پیش
  • مریم

    0

    رهای بیچاره 🥲🥲

    ۷ ماه پیش
  • نسترن قلی زاده | نویسنده رمان

    😢😢

    ۷ ماه پیش
  • فرشته

    0

    دل می بره این رمان فوق العاده زیبا و دوست داشتنی و جذاب😍❤️

    ۷ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️